inloggen     

Remedies geen vervanging voor regulier artsbezoek!

Op geen enkele wijze vervangen deze remedies een medische benadering! Ayurveda is hier in het westen een complementair gezondheidssysteem. Het is geen alternatief maar een toevoeging.
De op deze site genoemde producten hebben een symptomatische indeling. Een Ayurvedisch Practitioner zal altijd kijken welk middel in combinatie met jouw constitutie en de overige omstandigheden voor jou op dit moment het beste is, in welke hoeveelheid en wanneer (en met wat) in te nemen.
Ayurveda heeft ook een holistische aanpak. Niet alleen wordt er gekeken naar de zich nu manifesterende klachten, maar ook naar de oorzaak. Ook daarom is het verstandig om naast de informatie die je hier krijgt, advies in te winnen bij een ayurvedisch therapeut waarin u vertrouwen heeft.
Gebruik je gezonde verstand bij het beoordelen of de hier gegeven tips afdoende zijn om jouw klachten te verminderen, klachten te voorkomen en gezond te worden en te blijven. Raadpleeg de mening van een gediplomeerd Ayurvedisch Practitioner of arts.

Abces - ettergezwel

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Algemeen:

- Een abces is een hoeveelheid pus (etter) in een niet eerder bestaande holte. Etter in een wel van tevoren bestaande holte (galblaas, pleuraholte) heet empyeem.
- Abcessen zijn vrijwel altijd het gevolg van een bacteriële infectie. De bacteriën scheiden toxinen af en veroorzaken het afsterven van cellen ter plaatse en een ontstekingsreactie, die afweercellen aantrekt, die ten dele ook weer uit elkaar barsten. Hierdoor ontstaat een holte in het weefsel, gevuld met etter. Etter bestaat uit vervloeide dode weefselcellen, levende en dode bacteriën en dode witte bloedcellen, vooral macrofagen.
- Abcessen kunnen overal op en in het lichaam voorkomen. Sommige plaatsen worden echter relatief veel vaker getroffen. Hieronder staat een aantal veel voorkomende typen abces, sommige worden in dit artikel behandeld, sommige hebben een eigen artikel.

tandheelkunde:

De tandarts en de kaakchirurg krijgen relatief vaak met abcessen te maken:
- Abces (mondheelkunde) keel-neus-oor: op KNO-gebied komt het peritonsillair abces, een complicatie van ontstoken amandelen, relatief vaak voor.
- Ook in en rond de gehoorgang treden wel eens abcessen op.
- Borstabces: bij vrouwen komen abcessen van de borstklier geregeld voor, met name bij zogende vrouwen.
- Hersenabces: zeldzaam maar levensgevaarlijk. Vaak door doorbraak van een infectie elders in de schedel, zoals vanuit een neusbijholte of vanuit het mastoïd.
- Huid: in de huid komen zeer vaak abcessen voor, veel mensen hebben wel eens een steenpuist gehad. Andere vormen zijn bijvoorbeeld hidradenitis suppurativa, abcessen na verwondingen en abcessen door geïnfecteerde en ontstoken atheroomkysten.
- Buik: ontstoken buikorganen kunnen tot abcessen leiden, bijvoorbeeld het appendiculair abces wel eens bij blindedarmontsteking, of abcessen rond ontstekingen in de dikke darm.
- Anus: rond de anus treden vaak perianale abcessen op, en abcederende sinus pilonidalis.
- Geslachtsorganen: bij mannen ontstaan er wel eens abcessen in de huid van het scrotum; bij vrouwen vrij geregeld in en om de schaamlippen. De inwendige vrouwelijke geslachtsorganen kunnen tot abcessen in de holte van Douglas of op andere plaatsen leiden.
- Vinger: Aan de vingers komen omloopjes (paronychia) voor, etterige ontstekingen van de nagelriem, en fijten, (panaritium).
- Ooglid: hordeolum en chalazion zijn twee soms in abcesjes uitmondende aandoeningen van de oogleden.

Mondheelkunde:

In de mondheelkunde kunnen de volgende type abcessen voorkomen, met de volgende oorzaken:
- abces na injectie
- abces van speekselklieren
- parodontaal abces
- periapicaal abces
- pericoronitis

Behandeling:

Bestaat in het algemeen uit het laten aflopen van de etter, door het abces met een voldoende ruime toegang te openen, meestal met een mes (ubi pus evacua), leidend tot pus bonum et laudabile. Dit is over het algemeen erg pijnlijk doordat het ontstoken weefsel met meer pijn dan normaal reageert op prikkels. Bij grotere ingrepen zal dit daarom vaak onder narcose gebeuren. Plaatselijke verdoving in een ontstoken gebied is minder gewenst. Soms wordt bij oppervlakkige abcessen de gevoeligheid wat verminderd door het gebied met spray koud te maken. Als de etter goed weg kan, is dat vaak al voldoende om de genezing te kunnen laten beginnen en zullen antibiotica vaak niet meer nodig zijn. Bij steenpuisten kan meestal beter niet gesneden worden.

Regulier

bv buikabces:

Een abces is een pusophoping, meestal veroorzaakt door een bacteriële infectie.

Buikabcessen kunnen ontstaan onder het middenrif (subfrenisch abces), halverwege de onderbuik, in het bekken of achter de buikholte. Er kunnen ook abcessen ontstaan in of rond een orgaan in de buikholte, zoals de nieren, milt, alvleesklier, lever of prostaat. Vaak worden buikabcessen veroorzaakt door beschadiging, infectie of perforatie van de darmen of infectie van een ander orgaan in de buikholte.

Oorzaken en symptomen:

- Een abces onder het middenrif kan ontstaan wanneer geïnfecteerd vocht, bijvoorbeeld uit een geperforeerde blindedarm (appendix), omhoog wordt gewerkt door de druk van de organen in de buikholte en door de zuigende werking van het middenrif, die wordt veroorzaakt door bewegingen tijdens het ademhalen. De symptomen kunnen onder andere bestaan uit hoesten, pijnlijke ademhaling en pijn in een schouder. Dit laatste is een voorbeeld van uitstralingspijn die optreedt omdat de schouder en het middenrif dezelfde zenuwen delen en de hersenen de bron van de pijn daardoor niet correct interpreteren (zie Pijn:Beoordeling van pijnIllustraties).
- Abcessen halverwege de onderbuik kunnen het gevolg zijn van een geperforeerde blindedarm, een geperforeerde dikke darm, een chronische darmontsteking, diverticulitis of een buikwond. De buikholte rondom het abces is meestal gevoelig.
- Bekkenabcessen kunnen het gevolg zijn van dezelfde aandoeningen als abcessen halverwege de buikholte of van gynaecologische infecties. De symptomen kunnen onder andere buikpijn, diarree door darmirritatie en een urgente of frequente aandrang om te plassen door blaasirritatie zijn.
- Abcessen achter de buikholte ('retroperitoneale abcessen' genoemd) liggen achter het buikvlies (peritoneum), het vlies dat de buikholte en de buikorganen bekleedt. De oorzaken zijn dezelfde als bij abcessen in de buikholte en omvatten ontsteking en infectie van de blindedarm (appendicitis) en van de alvleesklier (pancreatitis). De pijn, gewoonlijk laag in de rug, verergert wanneer de patiënt een been beweegt vanuit de heup.
- Abcessen in de alvleesklier (pancreas) ontstaan vaak na een aanval van acute pancreatitis. Symptomen als koorts, buikpijn, misselijkheid en braken beginnen vaak een week of langer nadat een patiënt is hersteld van pancreatitis.
- Leverabcessen kunnen worden veroorzaakt door bacteriën of door amoeben (eencellige parasieten). Bacteriën kunnen de lever bereiken vanuit een geïnfecteerde galblaas, een steek- of stootwond, een infectie in de buikholte, zoals een nabijgelegen abces, of een infectie elders in het lichaam die zich verplaatst via de bloedbaan. Amoeben die afkomstig zijn van een darminfectie bereiken de lever via de lymfevaten. Symptomen van leverabcessen zijn onder andere verminderde eetlust, misselijkheid en koorts. De patiënt kan al of niet last hebben van buikpijn.
- Abcessen in de milt worden veroorzaakt door een infectie die zich via de bloedbaan naar de milt verplaatst, door een beschadiging van de milt, of door verspreiding van een infectie uit een nabijgelegen abces, zoals een abces onder het middenrif. Er kan pijn ontstaan aan de linkerkant van de onderbuik, de rug of in de linker schouder.

Diagnose en behandeling:

Bij een abces kan de arts gemakkelijk een verkeerde diagnose stellen, omdat de symptomen vaak door minder ernstige problemen worden veroorzaakt. Wanneer een patiënt een abces heeft, wordt vaak een abnormaal hoog aantal witte bloedcellen in het bloed aangetoond. Om een abces te onderscheiden van andere problemen (bijvoorbeeld tumoren of cysten) kan worden gebruikgemaakt van röntgenonderzoek, echografie, computertomografie (CT) of kernspinresonantie (MRI). Hiermee kunnen ook de grootte en de locatie van een abces worden bepaald nadat dit is vastgesteld. Om een definitieve diagnose te kunnen stellen is het soms nodig voor microscopisch onderzoek een pusmonster af te nemen of het abces chirurgisch te verwijderen, omdat abcessen en tumoren vaak dezelfde symptomen veroorzaken en bij beeldvormend onderzoek vergelijkbare resultaten opleveren.

Bij vrijwel alle patiënten met een buikabces moet de pus worden gedraineerd door middel van een operatie of via een naald die door de huid in het abces wordt gebracht. Om een richtpunt te hebben bij de plaatsing van de naald wordt gebruikgemaakt van computertomografie (CT) of echografie. Om te voorkomen dat de infectie zich verspreid en om de infectie volledig te laten verdwijnen wordt drainage meestal gecombineerd met antibiotica. Door laboratoriumonderzoek van de pus wordt het infecterende micro-organisme geïdentificeerd, zodat het meest effectieve antibioticum kan worden geselecteerd. Het komt niet vaak voor dat een abces geneest wanneer alleen antibiotica worden voorgeschreven en het abces niet wordt gedraineerd. 

Ayurvedische benadering: 

Psychosomatische benadering: